سه درد آمد به جانم ، هر سه یکبار ! غریبیّ و اسیریّ و غم یار غریبیّ و اسیری چاره دارد غم یار و غم یار و غم یار ... + نوشته شده توسط d.y در و ساعت 18 |

توی دفترتمراهمین قدر زردهمین قدر خشکیده و رنجورهمین قدر پیربکش ! و کنارشکمیجا بگذارتا با خط خودبنویسم :" جواب عمری که از منتلف کردند راچه خواهند داد ؟ "+ نوشته شده توسط d.y در و ساعت 7 |

زمین وقتی از زمستان خسته میشودو بیتاب رسیدن بهار است قبل از آمدن بهار سبـزه میاندازدمیخواهد به بهار بگوید ...ببین بهار آنقدر بیقرارت هستیمکه از شوق خودمان سبز شدهایمبا اطمینـان برگرد ••• ما هم ...اگر از این دیار یـخزده خسته شدهایماگر تحمل ســرمای استخوان شکن زمستان طولانی دنیا را نداریمو اگ

یک بغض هایی هست که انگارتکلیف شان با خودشان معلوم نیست ! هی تا پشت پلک هایت می آیند ، هی بر می گردند ! می دانی این بلا کی سر بغض های بیچاره می آید ؟ درست وقتی که هم دلخوری ، هم دلتنگ ... + نوشته شده توسط d.y در و ساعت 1 |

میدانے آرام دوستت خواهم داشت طورے ڪه حتے خودت هم از این عشق بویے نبرے وتو دوباره بگویی： "دوستت دارم " از همان هایے ڪه وقتے دلتنگے تمام وجودم را فرا میگیرد برزبان مے آورے.... + نوشته شده توسط d.y در و ساعت 20 |

همه مان؛ جای خالی کسی را احساس میکنیم که فقط میدانیم باید باشد! او را در خیالمان دیده ایم با او زندگی ها کرده ایم! و آخرش هم این جای خالی را تا همیشه حس میکنیم! و هیچ کس هم نمیتواند بگوید من جای خالی کسی را در زندگی ام هیچ وقت حس نکرده ام! آدمیزاد همیشه یک چیز برای دلتنگی دارد!!!! + نوشته شده توسط d...

ادم زنده به محبت نیاز دارد و مرده به فاتحه ولی ما جماعت برعکسیم برای مردا گل میبریم و فاتحه ی زندگی بعضی ها را میخوانیم

غبطه می خورم به نوشته های کتابی که تا آخرش می نویسند : " نیوتن " باورش می کنی ! مرا بگو ! سال هاست می گویم دوستت دارم و تو باز می پرسی : " دوستش داری ؟ "

دانه های آبان را سر انداختم سی دانه ... یک عشق از زیر ، یک خوشی از رو تا گره بخورند در هم شالی شود بر روی دوشت تا از سردی روزگار نرنجی !!!!!

سیه چشمی به کار عشق استاد به من درس محبت یاد می داد مرا از یاد برد آخر ولی من بجز او عالمی را بردم از یاد فريدون_مشيرى

باورت بشود يا نه روزي مي رسد که دلت براي هيچ کس به اندازه من تنگ نخواهد شد براي نگاه کردنم ، خنديدنم و حتي اذيت کردنم براي تمام لحظاتى که در کنارم داشتي روزي خواهد رسيد که در حسرت تکرار دوباره من خواهي بود مي دانم روزي که نباشم هيچکس تکرار من نخواهد شد

وقتی بغض گلویم را آنچنان می فشارد که اشکم در می آید یادم می آید تو نیستی ... تو نیستی که شهر این چنین نفس گیر شده است ...

فکرش را بکن چند سال بنشینی با صبوری با دعا با اشک با هر چه هست به یک نفر یاد بدهی بگوید : دوستت دارم ... و بعد ببینی فقط تو نیستی که درس آن همه سال را می شنوی ... درس تو به خیلی ها پس داده شد ...